Media w okresie PRL były zmonopolizowane przez partię rządzącą – nie dopuszczano tam głosów opozycji demokratycznej czy niewygodnych dla władzy tematów. Nie istniała wolność słowa. O tę wolność polska opozycja walczyła wydając nielegalne czasopisma, książki, ulotki, poczótwki. Polska była krajem, w którym, jak nigdzie indziej rozwinął się podziemny ruch wydawniczy. Także dla Federacji Młodzieży Walczącej, wydawanie druków było podstawą działalności. W sumie, w latach 1984-1989 wydano ponad 140 tytułów czasopism FMW. Drukowano w piwnicach, obiektach kościelnych i domach prywatnych. Najważniejsze tytuły to  warszawskie „Nasze Wiadomości“ i gdański „Monit“ uznawane za „oficjalne“ pisma FMW, reprezentujące całą organizację. „Monit“ był najprężniej działającym pismem organizacji. Wydano ponad 100 numerów, rozprowadzanych w ponad 30 szkołach Trójmiasta. W Gdańsku wydawano też pismo „BISZ“ przeznaczone dla uczniów szkół zawodowych. Dzięki tej działalności do młodzieży szkolnej docierały informacje, których oficjalne media nie podawały: o represjach systemu władzy, o działalności opozycji demokratycznej, o ważnych dla Polski rocznicach m.in. zbrodni katyńskiej.